Mikrokulki szklane to kuliste cząstki szklane, stosowane do zapewnienia widzialności w nocy oznakowani poziomych dróg poprzez odbicie powrotne w kierunku kierowcy pojazdu wiązki światła wystanej przez reflektory pojazdu.
Kulki szklane stanowią łącznie z farbą system oznakowania i są nierozłącznym składnikiem oznakowań odblaskowych. Obecność kulek szklanych na powierzchni oznakowań sprawia ich widoczność w nocy na nieoświetlonych drogach. Widoczność oznakowań w dzień zapewnia kontrast oznakowania w stosunku do barwy nawierzchni. Najlepiej widzialne w dzień jest oznakowanie białe na czarnej nawierzchni. Zjawisko odblaskowości światła w kulkach szklanych zostało po raz pierwszy opisane w 1933 roku w Huntingdon (Pensylwania, USA) przez Edwina. Mikrokulki szklane są produkowane ze stłuczki szkła płaskiego przez obtopienie zmielonego pyłu szklanego w piecu fluidalnym w fazie gazowej. Produkuje się wiele rodzajów kulek szklanych, zarówno bez obróbki chemicznej powierzchni, jak i z typowymi obróbkami powierzchni szkła, tj. hydrofobowa, adhezyjna i flotacyjna.
Podstawowymi typami są kulki do posypywania świeżo wykonanego oznakowania oraz kulki do mieszania dodawane do wyrobu natryskiwanego lub nakładanego na powierzchnie znakowanej drogi. Mikrokulki są stosowane do posypywania oznakowań cienkowarstwowych wykonywanych farbami, a także do oznakowań grubowarstwowych wykonywanych masami chemoutwardzalnymi lub termoplastycznymi.
Do posypywania oznakowani cienkowarstwowych zaleca się stosowanie kulek szklanych o uziarnieniu 125-600 µm, 100-600 µm i 125-630 µm z obróbką hydrofobową, adhezyjną lub flotacyjną. Nakładana ilość farby na oznakowanie determinuje zastosowanie kulek szklanych o odpowiedniej średnicy. Musi zachodzić korelacja miedzy grubością warstewki oznakowania poziomego a średnicą pastowanych kulek szklanych.
Kulki powinny być zagłębione w warstewce farby na odpowiednia głębokość. Jeśli głębokość będzie zbyt duża, odblask będzie niezadowalający, natomiast jeśli będzie zbyt mała, kulki szybko oderwą się od podłoża. Do posypywania oznakowań grubowarstwowych zaleca się stosowanie kulek o grubszym uziarnieniu, jak np. 125-850 µm, 400-850 µm, z obróbka hydrofobowa lub adhezyjną.
Kulki należy nanosić na oznakowanie pod ciśnieniem, co zapewnia prawidłowe ich zagłębienie na głębokość od 40% do 50% w ilości od 200 do 400 g/m. Powyższe dane odnoszą się do powszechnie stosowanych kulek szklanych o wartości spółczynnika załamania światła około 1,50. Stosowane są także kulki produkowane ze specjalnego rodzaju szkła o wartości współczynnika załamania światła około 1,90. Kulki te wykazują znacznie większą skuteczność odbijania światła, gdyż wytworzony przez nie odblask praktycznie nie zależy od stopnia zagłębienia w warstwie nośnej materiału oznakowania, ale bariera ich użycia jest wysoka cena.
