Łącznik ukośny prowadnicy B 9° – prawy (zejście bariery do gruntu na długości 4–6 m)
Są miejsca, gdzie bariera ochronna nie może „urwać się” w poziomie — potrzebuje kontrolowanego zejścia do gruntu, żeby zakończenie odcinka było przewidywalne w terenie i spójne z przebiegiem prowadnicy. Łącznik ukośny prowadnicy B 9° (prawy) odpowiada właśnie za taką zmianę kąta.
Wersja 9 stopni łączy prowadnicę poziomą ze skośną i tworzy zejście ukośne bariery do gruntu na długości 4–6 m (w zależności od usytuowania terenu).
Łącznik ukośny powoduje zmianę kąta prowadnicy bariery ochronnej. W praktyce umożliwia przejście z odcinka poziomego na odcinek skośny, tworząc kontrolowane zejście bariery do gruntu.
Rozwiązanie jest często stosowane przy przepustach i przy krótkich odcinkach barier, gdzie potrzebne jest uporządkowane i powtarzalne zakończenie przebiegu prowadnicy.
Ten element jest wariantem prawym. Dobór „prawego/lewego” odnosi się do strony ustawienia bariery względem kierunku zbliżania się pojazdów na początku i końcu odcinka.
Zejście skośne jest częścią koncepcji zakończenia prowadnicy – ostateczny układ zależy od projektu i warunków terenowych.
Zakończenie prowadnicy przy gruncie należy domknąć zakończeniem czołowym (tzw. „baranim rogiem”). Zakończenia czołowe są różne dla początku odcinka oraz końca odcinka.
Kąt 9° jest stosowany do połączenia prowadnicy poziomej ze skośną, tak aby uzyskać zejście do gruntu na odcinku 4–6 m.
Przy krótkich odcinkach (np. w rejonie przepustów) pozwala zachować czytelny przebieg bariery i uporządkować zakończenie zgodnie z przewidzianą geometrią.
Zakończenie odcinka bariery wykonane w sposób uporządkowany (zejście skośne + właściwe zakończenie czołowe) poprawia przewidywalność przebiegu zabezpieczenia w terenie, co pomaga ograniczać ryzyko przypadkowych kontaktów z elementami infrastruktury w rejonie zakończeń krótkich odcinków.
- dobór odpowiedniego zakończenia czołowego („barani róg”) na początek lub koniec odcinka – wymaga kontaktu ze sklepem.
Wariant prawy stosuje się dla bariery ustawionej po prawej stronie w kierunku zbliżania się pojazdów – na początku i na końcu odcinka, o ile projekt przewiduje zakończenia skośne.
To wartość kąta, która pozwala połączyć prowadnicę poziomą ze skośną i uzyskać zejście bariery do gruntu na długości 4–6 m.
Długość zejścia zależy od usytuowania terenu i dopasowania geometrii odcinka w miejscu montażu.
Tak — zakończenie prowadnicy przy gruncie należy domknąć zakończeniem czołowym (tzw. „baranim rogiem”).
Nie — zakończenia czołowe są różne dla początku odcinka oraz końca odcinka.
