Bariera wygrodzeniowa U-12a typ ZDM – przęsło L-2200 + słupek (rama H-1100), ocynkowana ogniowo
Przy skrzyżowaniach, przejściach dla pieszych i przystankach ruch pieszy lubi „rozlewać się” po chodniku i poboczu, a wejście na jezdnię w przypadkowym miejscu bywa kwestią chwili. W takich lokalizacjach liczy się czytelne ukierunkowanie i uporządkowanie strumienia pieszych bez tworzenia ciężkiej, dominującej bariery. Bariera U-12a typu ZDM pomaga skanalizować ruch, ogranicza przechodzenie w miejscach niedozwolonych i poprawia przewidywalność zachowań uczestników ruchu, wspierając bezpieczeństwo ruchu drogowego.
Wariant z ramą H-1100 i przęsłem L-2200 jest często stosowany w pasie drogowym oraz w obrębie obiektów i ciągów pieszych, gdzie ważna jest trwałość oraz odporność na warunki atmosferyczne.
- Urządzenie BRD: wygrodzenie U-12a (typ ZDM)
- Rama / przęsło: L-2200 mm, H-1100 mm
- Wypełnienie: pręt stalowy Ø 10 mm
- Rozstaw prętów: 142 mm (wymiar osiowy)
- Zabezpieczenie: cynkowanie ogniowe (PN-EN ISO 1461)
- Montaż: zabetonowanie w podłożu
- 1 × przęsło U-12a typ ZDM (rama H-1100, L-2200)
- 1 × słupek (ceownik 60×30×3 mm)
Wygrodzenia U-12a stosuje się do ochrony pieszych i rowerzystów, oddzielenia ich od jezdni oraz skanalizowania ruchu pieszego w sposób ograniczający wchodzenie na jezdnię w miejscach niedozwolonych. Typ ZDM jest wykorzystywany m.in. w obrębie skrzyżowań i przejść dla pieszych oraz tam, gdzie ogrodzenie może wpływać na widoczność kierujących i dlatego istotna jest „lekka” forma przy zachowaniu funkcji prowadzącej.
- pas drogowy w rejonie przejść dla pieszych i skrzyżowań,
- wysepki przystankowe (np. tramwajowe) od strony jezdni,
- chodniki i krawędzie pobocza w miejscach „dzikich przejść”,
- oddzielanie obszarów o różnym przeznaczeniu: chodnik–jezdnia, tereny zielone, parkingi.
Montaż przewidziany jest przez zabetonowanie w podłożu. Skuteczność wygrodzenia zależy od ciągłości odcinka, prawidłowego rozstawu słupków oraz domknięcia końców ciągu tak, aby nie powstawały „łatwe obejścia” w miejscu, gdzie ruch pieszy powinien zostać poprowadzony.
- rozstaw słupków osiowo: 2310 mm – ułatwia powtarzalne ustawianie przęseł,
- dobór liczby segmentów pod geometrię chodnika i strefy konfliktu z ruchem pojazdów,
- domknięcie odcinka słupkiem końcowym – istotne przy ciągach kierujących do przejść i przystanków,
- kontrola pionu słupków oraz stabilności po pierwszym okresie eksploatacji.
- Przewidywalność: porządkuje ruch pieszych w rejonie przejść, skrzyżowań i przystanków.
- Mniej konfliktów: ogranicza „dzikie przejścia” i nagłe wejścia w strefę ruchu pojazdów.
- Czytelna geometria: „lekka” forma ułatwia zachowanie czytelności przestrzeni przy zachowaniu funkcji prowadzącej.
- kolor wg palety RAL na życzenie,
- wersje: wolnostojące, skręcane, przykręcane do podłoża,
- słupek końcowy zamykający odcinek (dobierany do domknięcia ciągu).
Bariery są objęte Krajową Oceną Techniczną (KOT) – aktualna dokumentacja dopuszczająca. Zabezpieczenie antykorozyjne realizowane jest przez cynkowanie ogniowe wg PN-EN ISO 1461.
Podstawą jest długość odcinka i rozstaw słupków 2310 mm (osiowo). Końce ciągu warto domknąć słupkiem końcowym, aby wygrodzenie prowadziło ruch bez „łatwych obejść”.
Tak – wygrodzenie służy do ukierunkowania ruchu pieszego w miejscach konfliktowych, ograniczając przechodzenie w niedozwolonych lokalizacjach i porządkując dojścia.
To zabezpieczenie antykorozyjne przeznaczone do pracy zewnętrznej; ogranicza degradację elementów stalowych w warunkach deszczu, śniegu i soli drogowej.
Dostępne są m.in. malowanie (opcja), kolor wg RAL oraz wykonania wolnostojące, skręcane i przykręcane do podłoża – szczegóły po kontakcie ze sklepem.
