Symbol: D-17

Nazwa: Przystanek tramwajowy

Przeznaczenie: oznakowanie miejsca zatrzymywania się tramwaju i obsługi pasażerów

Konstrukcja: tarcza stalowa ocynkowana z podwójnie zaginaną krawędzią

Montaż: uchwyty do krawędzi tarczy

Zastosowanie praktyczne: ulice miejskie z torowiskiem, wyspy przystankowe, przystanki w pasie jezdni i strefy dojścia pasażerów do tramwaju

Znak D-17 stosuje się na ulicach miejskich, przy przystankach tramwajowych w pasie jezdni, na wyspach przystankowych oraz wzdłuż wydzielonych torowisk zlokalizowanych w pasie drogowym. Oznakowanie to jednoznacznie wskazuje punkt postoju tramwaju i pomaga uporządkować zachowanie wszystkich uczestników ruchu w rejonie przystanku.

W praktyce znak jest szczególnie istotny tam, gdzie tramwaj zatrzymuje się w pobliżu przejść dla pieszych, skrzyżowań i zatok komunikacyjnych, a pasażerowie poruszają się w bezpośrednim sąsiedztwie jezdni lub torowiska. Dobrze widoczne oznaczenie przystanku poprawia czytelność przestrzeni i wspiera bezpieczne funkcjonowanie komunikacji miejskiej.

Jeżeli przystanek wyposażono w wyodrębnioną wysepkę dla pasażerów, znak D-17 umieszcza się właśnie na niej, co dodatkowo porządkuje organizację ruchu i czytelność lokalizacji przystanku.

Format 600x750 mm to praktyczny rozmiar dla znaku D-17 w warunkach miejskich. Dobrze sprawdza się na ulicach lokalnych i zbiorczych w terenie zabudowanym, gdzie oznakowanie powinno być czytelne przy miejskich prędkościach, ale nie musi mieć większego gabarytu.

Przy doborze tej wielkości warto uwzględnić charakter ulicy, widoczność torowiska, odległość odczytu oraz intensywność ruchu pieszego i kołowego. W wielu typowych lokalizacjach tramwajowych 600x750 mm jest formatem dobrze dopasowanym do realnych warunków eksploatacji.

Podkład znaku wykonany jest z blachy stalowej ocynkowanej o grubości 1,25 mm. Podwójnie zaginane krawędzie zwiększają sztywność tarczy i poprawiają odporność znaku na codzienną eksploatację w warunkach zewnętrznych.

Tył znaku zabezpieczony jest farbą proszkową w kolorze szarym. Konstrukcja przystosowana jest do montażu za pomocą uchwytów do krawędzi tarczy, co pozwala na sprawne osadzenie znaku na standardowym słupku.

Dobór słupka powinien uwzględniać lokalizację przystanku, sposób posadowienia znaku oraz jego ekspozycję względem kierunku nadjeżdżających pojazdów. W przypadku znaku D-17 szczególnie ważne jest, aby oznakowanie było dobrze widoczne zarówno dla kierowców, jak i dla pasażerów korzystających z przystanku.

Prawidłowo dobrany słupek wspiera stabilność znaku i pozwala zachować czytelność oznakowania w rejonie wysepki, peronu lub krawędzi jezdni, gdzie ruch pasażerów i tramwajów jest szczególnie intensywny.

Znak D-17 wspiera bezpieczeństwo ruchu drogowego, ponieważ uprzedza kierowców o miejscu zatrzymania tramwaju i o strefie, w której należy spodziewać się intensywnego ruchu pasażerów. Dzięki temu poprawia przewidywalność zachowań i pomaga ograniczyć ryzyko niebezpiecznych manewrów w pobliżu torowiska.

• ułatwia wcześniejsze rozpoznanie strefy przystanku tramwajowego,
• ogranicza ryzyko nerwowego omijania tramwaju i gwałtownych hamowań,
• porządkuje relacje między ruchem tramwajów, samochodów i pieszych,
• poprawia czytelność przestrzeni w rejonie wysepek i dojść do przystanku,
• wspiera bezpieczeństwo pasażerów wsiadających i wysiadających z tramwaju.

To szczególnie ważne w miejscach, gdzie tramwaj zatrzymuje się w bezpośrednim sąsiedztwie jezdni, przejścia dla pieszych lub skrzyżowania.

Znak D-17 oznacza przystanek tramwajowy, czyli miejsce zatrzymywania się tramwaju w celu obsługi pasażerów.

Najczęściej na ulicach miejskich z torowiskiem, przy wyspach przystankowych, na przystankach w pasie jezdni oraz wszędzie tam, gdzie tramwaj zatrzymuje się w przestrzeni drogowej dostępnej dla innych uczestników ruchu.

Tak. Jeżeli przystanek jest wyposażony w wyodrębnioną wysepkę dla pasażerów, znak D-17 umieszcza się właśnie na tej wysepce, a nie przy krawędzi jezdni.

RA2 zapewnia wyższą odblaskowość i lepszą widoczność znaku nocą oraz podczas opadów. RA1 jest rozwiązaniem I generacji o niższej odblaskowości, stosowanym tam, gdzie wystarcza standardowy poziom widoczności oznakowania.